Pierwsza z powieści Jacka Dukaja (Aguerre w świcie, Extensa oraz Perfekcyjna niedoskonałość), w których podstawowym składnikiem świata przedstawionego jest społeczność postludzi - osobników, którym postęp technologiczny pozwolił osiągnąć moce / możliwości / umiejętności niedostępne staremu dobremu Homo sapiens. W każdej z tych opowieści pisarz przyjmuje inną formułę koegzystencji postludzi wśród (lub obok) tych, którzy nie przekroczyli granicy transformacji. Aguerre w świcie opowiada o burzliwych dziejach zakonu OHX (Ordo Homo Xenogenesis), w którym dla bezpieczeństwa skupieni zostali glejotycy.